ZeVen In My Heart

บันทึก สู้เพื่อเทพ บทสุดท้าย
To Be Continue
(สัญญาว่าจะรักคุณต่อไป....และตลอดไป)

หลังจากที่จิตตกกินข้าวไม่ได้มาหลายอาทิตย์แต่ทำไมน้ำหนักยังขึ้น(??? ก็กินแต่ขนมกะน้ำอัดลมไง๊)
ในที่สุดบุญที่ทำไว้ก็พอช่วยค้ำจุนชีวิตแคสตาดำๆคนนี้ได้บัตรมีทกะเค้า สุดดีใจสุดซึ้ง
ดีใจมากจริงๆนะ เอ้าพอๆ หมดเวลาซึ้งมารายงานประสบการณ์ชั่วอึดใจในการมีทสุดประทับใจครั้งนี้กันดีกว่า

เนื่องจากอาการปวดต่อมใต้สมองจี๊ดยังไม่จางหาย คอมโดนไวรัสการรายงานเลยกระท่อนกระแท่นขาดช่วง เลยได้มาโผล่เอาวันนี้นะจ๊ะ

วันที่ 8 เดือน 6 ปี 2008 เวลาราวบ่ายสองเดินทางไปรับบัตรมีทด้วยใจระทึก
หมายเลขหลังบัตร N3 แล้วเขาก็แจกแจงว่าให้มาที่รับบัตรอีกครั้งเวลา5 โมงเย็น
ซึ่งตอนนั้นก็พยายามจะถามว่ามีทที่ไหนเขาก็ไม่ยอมบอกกล่าวเพราะกลัวว่าเด็กจะไปตาม
แต่เท่าที่บอกแป้งให้ไปรอที่โรงหนังชั้น 9 แป้งก็บอกว่าไม่เห็นเทพโผล่มาเลย เทพหนอเทพ
ไปไหนมาไหนราวเกาหลีดำห้าง(อาจจะงงก็คล้ายๆขอมดำดินน่ะแหละ)

พอได้เวลาถูกพาเดินกันไปเป็นขบวนเลยอ่ะ ราวสาวไทยใจงามอพยพ
(อันนี้เป็นข้อสังเกตเห็นแถวเดินแถวไหนให้เดินตามห้าๆ)
แต่อันนี้เป็นที่น่าเศร้าที่เขาห้ามนำกล้องเข้าไปโดยเด็ดขาด แม้แต่มือถือก็ห้ามยกขึ้นมาถ่ายภาพ
เพราะถ้าถ่ายปุ๊บจะถูกเชิญออกทันที ก็เลยไม่มีภาพในห้องมีทมาฝากๆนะสาวๆ แอบเสียดาย
แต่เอาน่ะ จะพยายามเก็บทุกเม็ดที่ได้มีทมาเล่านะ

พอไปถึงชั้น 9ก็ให้เข้าโรงหนัง พอเข้าไปแทบกรี๊ด คือมันเป็นโรงเล็กๆไง ประมาณ 300 คนมั้ง
(แต่จำนวนที่มีทจริงๆนี่คิดว่า ร้อยกว่าๆนะ ไม่เต็มโรงอ่ะ)
แบบว่าแค่เดินเข้าไปก็เห็นว่าเวทีใกล้แล้วอ่ะ แล้วพอได้ไปนั่ง เรานั่งอยู่แถวที่ 4 ถัดจากเวที โฮก!!!!
ใกล้มากๆ ดีใจจนอยากจะร้องไห้ ก็นั่งรอเวลาที่เทพจะมา
ตอนแรกจะมีการร้องเพลงวันเกิดให้อีตามิค แต่สต๊าฟ(หมวกม่วงกริตเตอร์ เพอเพิลไลน์เหลือเกิ้น)
เขามาขอร้องว่าอยากไม่ให้ร้องเพราะว่าข้างล่างเขาเตรียมเซอร์ไพลส์ล่อหลอกมิคไว้แล้ว

เลยไม่อยากให้ข้างบนร้อง ไม่ใช่ไม่เห็นความสำคัญแต่อยากให้ข้างล่างตูมเดียวมิคจะได้กรี๊ด
แต่เท่าที่ฟังก็มีกระแสขัดแย้งกันเยอะว่าตกลงจะร้องหรือไม่ร้อง บางคนก็อยากร้อง ก็เลยไม่มีข้อสรุป
แต่ส่วนใหญ่เหมือนจะไม่ร้องกันนะ แล้วก็นั่งรอเขาเข้ามากัน แล้วม่านดำหลังจอหนังก็เริ่มมีคนเข้าออก

แล้วก็.....แล้วก็.....ผู้ชายในชุดดำ!!! นั่นคือการ์ด ออกมาเยอะมากเกือบ 20 กว่าคนได้มั้ง
หน้าเหี้ยมมาเลยเหอะเพ่!!! แค่เห็นก็กลัวฉี่จะราดแล้ว ไม่ต้องทำท่าโหดขนาดนั้น!!!!
เขามาถึงก็มาตรวจพื้นที่จัดแจงใหญ่เลย (เหมือน ดองบังเป็นเจ้าชายเลย มีคนมาตรวจพื้นที่ก่อน หรือกลัวใครวางยาเสน่ห์ก็มิอาจทราบได้)
คิดไปคิดมาฉันสมัครไปทำงานที่บริษัทการ์ดนี้ได้มั้ย เค้าไม่รับผู้หญิง!!! พอจัดแจงที่ทางได้ ก็เริ่มระทึกและ สต๊าฟเอาปากกามาวางๆและ
ตากล้องเสื้อม่วงแขนกุด ดูก็รู้ว่าเกาหลี เริ่มใช้กล้องถ่ายๆและ เอาและเว้ย จะมาแล้วชิมิ

ยังค่ะ!!!! เวลามันเหมือนจะรอแปล๊บเดียวนะ แต่ความรู้สึกย้าวยาวน๊านนาน สต๊าฟก็มาแจงอีกว่า ให้เดินไป
เป็นแถวยังไง คือคนแรกหัวแถวไปหยุดที่ ยูโน แล้วไล่มา เป็น มิน แจ มิค เซีย เขามีกติกาว่ายังไงๆก็คงให้ครบ
ห้าคนไม่ได้หรอก อันนี้เราเข้าใจเนอะ เพราะว่าเขาก็เหนื่อยแถมเวลามีจำกัด ก็อื้มๆเข้าใจ แต่เด็กๆบางคนก็เริ่มไม่อยู่สุขแย้ว
แบบบางคนก็อยากได้ของคนนั้น แต่ตำแหน่งไม่ใช่ สังเกตไปๆมาๆรอบตัวฉัน แฟนอิมิคหึ่มเลยอ่ะ
อัตราการแข่งขันสูง วี๊ดดดดด แต่เอาวะ แล้วแต่ดวง คือไม่สลับที่กะใครหรอกนะ
คนไหนก็ได้ แต่แค่แอบอยากได้มิค ก็เลยรอลุ้นๆ

แล้วในที่สุดเวลาแห่งการรอคอยก็มาเยือนแย้ว!!!! ผ้าม่านดำกระพือ
เทพมาปรากฏ ตอนนั้นแสนมึนจำไม่ได้ว่าใครอออกมาก่อน
ได้ยินสุกี้ตะโกนว่า มิคหล่ออ่ะพี่เปิ้ล โอยยย แล้วทำไมฉันเห็นแจก่อนวะ(เอ้านิสัย)
แล้วก็ยูโนแล้วค่อยวกกลับมามิค เซีย แล้วก็น้องมิน ทุกคนหล่อพระเจ้าเลยเหอะ!!!
ขอร้องใกล้มากๆแบบนี้เป็นครั้งแรกในชีวิตสาวเวอร์จิ้นอย่างเดี้ยน(ไม่เกี่ยว!!!)

แต่แฟชั่นนำยุคนำสมันตอนนี้คือ กางเกงขาลอยรึพ่อ!!! เท่าที่สังเกตคงต้องการให้เป็นคอนเซปแคชชวลเข้าว่า
ถ้าใครใส่เสื้อลำลองอย่างแจ นี่ยืดขาวห่านคู่กันเลย(บ้าและ) คือแจใส่ยืดขาวอย่างเดียวเลย
แต่ให้เด่นที่สร้อย มินก็เป็นเสื้อยีนส์ทับกล้าม(ป่ะ)ดูสบายๆลุยๆแต่กล้ามเว้าอกนะคร๊าบ
เพราะน้องมินโตเป็นหนุ่มแล้วพร้อมโชว์นม(มิใช่และนั่นของหมี!!!) เซียก็ยืดแขนสั้นกะกั๊กสไตล์นิยมเขาล่ะ
คือเสื้อลำลองจะอนุญาติให้ใส่กางเกงขายาวได้ แต่ถ้าเสื้อมาภูมิฐานเช่นมิค กล้ามทับด้วยสูทและยุน
เสื้อเชิตสีน้ำเงินกับเนคไท (มองเผินๆราวสจ๊วต มองนานๆกระเป๋ารถเมล์ หู้ยล้อเล่นค่ะ ภริยายุนทั้งหลาย จะมีกระเป๋ารถเมล์ที่ไหนหล่อขนาดนี้จริงมะๆ)
ก็ต้องเบรคอารมณ์ด้วยกางเกงขาเต่อหนีน้ำ(ข้อสันนิษฐานส่วนตัวอย่าเชื่อมาก)
แต่ก็นั่นแหละ นอกเหนือจากสิ่งอื่นใด แม้หมีจะสวมเชิ๊ตแต่หน้าอกคุณน้องชายก็ยังชี้หน้า
โอ้ยพ่อ จะ เอ็กซ์แม้ชุดแบบนี้นะพ่อนะ

พอทุกคนเข้ามาพร้อมเสียงกรี๊ด ยังไม่พบความสงบง่ายๆค่ะ
ก็สมชื่อล่ะมีทแอนด์กรี๊ด ก็รอจนสงบเขาก็แนะนำตัวตามเดิม
ก็รายงานตัวเรียงกันไป ด้วยภาษาเกาหลีน้อ แล้วก็เซียคนที่สุดท้ายแอบหยอดว่าผมรักคุณ วี๊ด อย่าพูดบ่อยๆ
ได้ไหมเดี๋ยวคิดจริงจังนะโลมา แต่สุดซึ้งกับคำพูดซะมี(มิคบอกใครซะมีแก๊)
"แม้ว่าจะมีเวลาในการพบปะกันสั้นๆ แต่ยังไงก็อย่าลืมสบตากันบ้างนะครับ"(ถอดความมาจากล่ามน่ะนะ)
พูดอย่างงี้ได้ไงค่ะ อิฉันก็สลบเหมือดคาที่นั่งสิ

พอพูดจบกระบวนความก็เริ่มกันเลย แจกลายเซ็นแข่งกะเวลาวิกฤต เอ้าสู้ๆ เสี่ยงดวงๆๆๆๆ
แอบเห็นน้องมินหาว นี่ขนาดว่ายังไม่ได้แจกลายเว็นเลยนะคะคุณน้อง!!!
ผลสุดท้ายฟ้าลิขิตจริงๆนะนั่น ในที่สุดชาตินี้คงทำบุญมากะหมีน้องชายนมตู้มของปี้
ได้ตำแหน่งหมียุนยุนค่ะ ก็แบบว่าโอเคไม่ว่าใครเราก็รักหมดแหละ ก็เลยเดินไปยิ้มๆแต่ทว่า
ก่อนจะถึงหมียังไงก็ต้องผ่านอิตาปาร์คก่อนอยู่แล้ว ก็เลยหันไปมองสบตาก่อนสแหยะยิ้ม
อู้ววววว ปาร์คมันไม่ได้มีท่าทีตกใจ(ก็แหงล่ะมันจะตกใจทำไม ก็คิดว่าจู่ๆถูกคนสแหยะยิ้มใส่มันจะตกใจนะซี่ แถมหน้าตาแบบเราห้าๆ)
คือไงล่ะวุฒิภาวะทางอารมณ์อิตาปาร์คมันสูงส่งจริงๆ เขานิ่งดีนะ แบบหันมาสบตาไม่มีหลบอ่ะ
พอเราเรียกชื่อยูชอน เขาก็พยักหน้าอมยิ้มแล้วก้มลงกราบกราน(แค่ไหว้ก็พอ!!!!) แล้วพูดว่าสวัสดีครับ
อ๋อย ขาก้าวไม่ออกแล้วฉ้าน แต่ไม่ได้เราต้องรักษาตำแหน่ง ยูโนๆ น้องหมีๆ ต้องเดินต่อไปให้ถึงน้องหมี

มาคิดถึงตอนนี้ก็แสนเสียดาย คือเราจิตใจล่องลอยไปแล้ว ตอนอยู่ใกล้ๆนั่นน่ะ มองแค่ ปาร์คกะหมีเอง
ไม่ได้มองเซีย แจเลย เหมือนว่า สติหลุดแล้ว แอบเห็นมินนิดๆ เพราะอยู่ข้างหมี
พอไปหยุดตรงตำแหน่งเราก็วางแหมะหมีก็มองหน้าเราหน่อยนึงพอเป็นพิธี(สงสัยไม่สวยเลยมอ
งแป๊บเดียว ห้วย!!!)
แล้วก็พูดว่าสวัสดีครับ เราก็ตอบว่าสวัสดีค่ะ ทีนี้ก็นาทีวิกฤติอีกยก แบบว่าปกติเวลาเซ็นเพื่อความรวดเร็วเขาไม่ให้บอกชื่อไง
คือเซ็นแต่ลายเซ็น แต่คือหมีเขาเป็นคนดี ดีมากๆใช่ป่ะ เขาใส่ใจแฟนๆมากๆอ่ะ เขาถามชื่อทุกคนให้ตายเหอะดองบังชินกิ!!!

พอมันถามชื่อ เราก็บอกไป ปรากฏยูโนคงหูดับเพราะเสียงกรี๊ดไม่ก็สำเนียงเราไม่ได้ความ ก็เลยคุยกันไม่รู้เรื่อง
โอ้แม้เจ้า เลยกลายเป็นว่าฉันกะหมียืนเถียงกันเรื่องชื่ออยู่นานสองนาน จนจี๊ฟเพื่อนที่มาด้วยกันมันได้ลายเซ็นน้องมินจนกลับไปนั่งที่เรียบร้อยรร.ดองบังไปแล้ว
ทีนี้ฉันก็เริ่มรนสิค่ะพี่น้อง อันดับแรกกลัวการ์ดผลักไปๆได้แล้วหล่อน ไม่ก็จะทำให้ทุกคนเสียเวลาเพราะล๊อตใหม่ก็กำลังรอจะขึ้นมาแต่ฉันยังไม่เสร็จสักที
หมีมันก็พยายามถามว่าชื่ออะไรนะ เราก็ บอกว่า P Ple มันก็ให้เราสเปล ก็บอกว่า P Peple เว้ย!!! (คือสถานการณ์จริงเว้ยๆม่มีนะ)
หมีมันก็เขียนเลย be ปร๊าดดดด ชื่อใครวะนั่น!!! มันเห็นหน้าเราอึ้งๆ ก็เลยถามใหม่ว่าอะไรนะ
(คาดเดาว่าถามอะไรนะแต่มันพูดเสียงทุ่มๆเหมือนภาษาเกาหลี หน้าขึงขังจริงจังที่จะเอาชื่อที่ถูกให้ได้ ไม่ยอมแพ้จริงๆพ่อ!!!)
เราก็เลยบอกว่า โอเคๆ (พอเหอะหมี พี่ขอร้อง พี่กลัวไม่ได้จับมือ)
ขนาดน้องมินที่นั่งอยู่ข้างๆก็ยังทำท่าทางสนับสนุนเล้ยว่าปล่อยเจ๊แกไปเหอะ แต่หมีก็ยังทำหน้าเหมือนว่า ใช่ชื่อนี้แน่รึ
แต่เราก็บอกว่าไม่เป็นไรโอเคๆ กรูจะไปแล้ว ก็เลยยื่นมือไปจับหมับ!!!
โอ้วสัมผัสอุ้งมือหมีที่คั่นด้วยปากกา แล่มมากค่ะ น้ำตาแทบไหล(ตกลงฉันชอบใครกันแน่!!!)
แล้วก็รีบแจ้นไปนั่งที่เลย พวกที่ไปด้วยกันก็แซว แหมะคุยไรกันกะหมีราวกับพูดภาษาเกาหลีได้ เอิ่มถ้าได้ก็ดีเดะ
แต่นี่ไม่ได้ออกแนววมึนงงกันทั้งคนให้เซ็นทั้งคนขอเลยเหอะ แต่ซึ้งในความใส่ใจของหมีมากๆเลย
ขอบคุณนะ แม้ชื่อพี่จะผิด ป่อยยยยย

สรุปลายเซ็นแผ่นแรกในชีวิตที่ขอกะมือ เป็นของ ยูโน ลีดเดอร์แห่งTVXQ แถมเซ็นว่า to be (แล้วอิบีมันคือใคร!!! ขออภัยคนชื่อบีนะคะแต่มันอารมร์นี้จริงๆ)

เอานะก็ยังไงก็ดีใจสุดๆแล้ว เดี๋ยวเอาไปเข้ากรอบแล้วเอากระดาษแปะคำว่า continue
ไว้ก็แล้วกัน ห้าๆๆ เสียดายนิดๆไม่ได้มิคแต่ไม่เป็นไร ได้ใครเราก็ปลื้ม ยังไงก็ทักทายกันด้วยสายตาแล้วอิๆ

แอบมีโจ๊กอีกสองสามเรื่อง เรื่องแรกเป็นของแจ แบบว่าแจมาคราวนี้ อารมณ์ดี๊ดี ขำตลอดถูกกรี๊ดทีขำที
ขำปิดปากสไตล์เขาล่ะ แล้วทีนี้มีแถวนึง น้องเขาไม่ยอมเดินไปให้ถึงยูโนใช่ป่ะ สงสัยเขาจะหักดิบ
คงประมาณว่าก็กรูชอบมิน ยังไงก็จะเอาของมินให้ได้ ก็เข้าใจอ่ะเนอะแบบว่าอุตส่าห์ได้เข้ามาแล้ว
ก็เลยทำให้ระเบียบแถวเสียไปนิดนึง สุดท้าย เลยทำให้ล๊อตนั้นวุ่นๆนิดหน่อย แล้วเลยกลายเป็นว่า ทุกคนประจำตำแหน่งแล้ว
ตรงหน้าแจว่าง ขำแจอ่ะ แจเหวอ ทำท่า เงอะ ไมของผมไม่มีอ่ะ เท่านั้นล่ะคนกรี๊ด ในความน่ารักของคุณน้องชาย แล้วแจมันก็ขำคงขำตัวเอง

มาโจ๊กเรื่องที่สอง สงกะสัยเซียกะมิคจะกำลังงอนกัน แบบว่าแจกๆลายเซ็นไปสักพัก มีน้องๆร้องแฮปปี้ให้อิมิค ได้ผลมิคหันมามอง ผงกหัว
และรักษาวุฒิภาวะทางอารมณ์เช่นเคย ดูไม่ออกเลยว่านั่นยิ้มแล้วรึป่าวดูนิ่งๆแต่หน้าตาก็เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มอ่ะ แล้วทีนี้เซียหันควับเลย
แล้วก็เอามือปัดๆไปมา พร้อมทำสัญลักษ์กากบาท แล้วส่ายหน้า ประมาณอย่าไปร้องๆอย่าไปให้ความสำคัญ
โอ้ย!!!ขำน่ารัก เซียเสี้ยมสอนให้แฟนมิคทำเมินมิค โลมาเอ้ยน่ารักว่ะ (ตกลงแกชอบใครกันแน่นังเปิ้ล!!!!)

โจ๊กเรื่องสุดท้าย ไม่ค่อยโจ๊กมั้ง แต่ก็แอบขำ แบบว่ามีน้องเอาของขวัญแอบให้บนโต๊ะไง ปกติเขาให้ฝากของที่จะให้ไว้ข้างนอกเลย
แบบห้ามให้ตอนแจกลายเซ็น แต่มันก็เป็นของชิ้นเล็กๆอ่ะนะก็พอจะวางแหมะบนโต๊ะได้ รู้สึกจะเป็นรถตุ๊กๆไม้คันเล็กๆน่ารักเชียว
มิคมันก็ทำหน้าร่าเริงขึ้นมาจากที่รักษาวุฒิภาวะทางอารมณ์ เอานิ้วเขี้ยให้ตุ๊กๆคันจิ๋ววิ่งไปหาเซีย แต่ปรากฏว่าเซียนิ่ง เฉยเมย เฉยเมยมักๆ
มิคเลยแปร่ววววววววว ถูกโลมาหมางเมิน จะสมน้ำหน้าหรือจะสงสารดีเนี้ย มันต้องไปทำอะไรให้เซียโกรธแน่ๆเลยอิมิค(ตกลงฉันเข้าข้างใครน่ะ?)

ก็นั่งรอหนุ่มแจกลายเซ็นก็พยายามดูดซึมบ้าซึมซับอากัปกริยาของพ่อคุณทั้งห้าไปเรื่อย
ๆ
แล้วก็พอสรุปจากการได้ใกล้ชิดกับเหล่าสหายที่ไปด้วยกัน คือได้ทั้งหมดสามลายเซ็น ของ เซีย น้องมิน แล้วก็ ยูโน (ทูบี ใคร?)

สุกี้ได้ของเซีย เซียยิ้มรับพร้อมทั้งกล่าวสวัสดีครับ ตอนเซ็นตั้งอกตั้งใจเซ็น
ตอนจับมือน่ารักสุดๆมีบีบมือด้วย โอ้ยอยากจับบ้าง!!!!!(นังโลภ) ก็อยากถูกบีบมือบ้างอ่ะ

จิ๊ฟได้น้องมิน เจอกันทักทายว่าสวัสดีครับน้ำเสียงอ่อนโยนน่าร๊าก แล้วจิ๊ฟก็ช่างกล้าไปบอกรักน้องมิน "ชางมินซารางเฮโย"
น้องมินผู้รักษาวุฒิภาวะทางอารมณ์นัมพยักหน้ารับพร้อมยิ้มละมุน ตอนส่งแผ่นรูปคืน แทบจะเป็นท่าถวายเลยพ่อ ยกสองมือประคับประคอง

ส่วนของเราได้ของยูโน สบตากันกะหมีแต่ไม่มีอารมณ์อนาทรหรืออ่อนโยนอะไรกันหรอกนะ
มีแต่มึนกะงงแอบสื่อสารกันไม่ได้ซะอีกหุ้ย แต่หมีนี่หน้าเล๊กเล็กเนอะ รองพื้นสีเข้มไปรึป่าวก็ไม่รู้ เหมือนจะคล้ำไม่ก็สีผมอ่ะ
แต่สรุปก็คือว่าหล่อโคตร ตอนจับมือก็ด้วยความรีบเลยไม่ได้ทันรู้สึกอะไร แต่มือก็ไม่ได้บีบนะจับเบาๆหรือกลัวพี่ห้าๆ
(ไม่ต้องกลัวนูนาหรอกน่านูนาไม่กินหมีกินแต่ไก่เอิ๊ก) มันคงอยากขอแผ่นลายเซ็นไปแก้ชื่อละมั้ง ห้าๆ เอาน่าหมี ขำๆ

สุดท้ายตาปาร์คในดวงใจ พอเดินขึ้นเวทีก็หันควับไปมองด้วยตาละห้อยอยากยืนตำแหน่งนี้
พอปาร์คหันมาสบตาก็ฉีกยิ้มเลย เรียก "ยูชอน" เค้าก็ไหว้สวัสดีครับ ปาร์คอายุ 22 เป็นผู้ใหญ่แล้วนะนั่น
มารยาทงามได้อย่างไม่น่าเชื่อ ปลื้ม ปาร์คไหว้(หรือมันเห็นเราเป็นญาติผู้ใหญ่ บะ!!! ฉันแค่นูนานะยะ)
อ้อ มีความน่ารักของตาปาร์คอีกนิด คือคนที่ได้เข้ามามีทมีคนนึงที่เขาต้องนั่งรถเข็นใช่ป่ะ
พอเขาลงมาก็เหมือนว่าจะได้ตำแหน่งมิค มันก็เอามือชี้หน้าว่าให้ผมลงไปอุ้มขึ้นมามั้ย(เว่อร์และๆ)
คงประมาณจะลงไปช่วยคุณพี่การ์ดแบกรถน้องเขาขึ้นมามั้ง แต่ไม่มีใครเขาบอกให้มันลงมายกหรอกศิลปินน้อ!!!
มันก็ลุกเลยนะ ต๊ายมิคกี้เริ่ดมากค่ะ น่ารักอ่ะ มิคแมนโคตรค่ะ แม้กางเกงหนีน้ำ (ไม่เกี่ยว!!!)

พอจบพีธีหมีก็เป็นตัวแทนคณะกล่าวปิดงาน ก็เป็นประโยคเดียวกะที่ใช้พูดข้างนอกอ่ะนะ
"ประทับใจในความรักของพวกคุณมากครับ"แล้วก็กรี๊ดแตกอีกคำรบ แล้วพวกเราก็ถูกขับไล่ออกจากโรงหนังค่ะ

หลังจากนั้นก็มาเผชิญชะตากรรม มองดูอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ (ใคร...ใคร?ต้องการให้แกห่วง)
ข้างนอกนี่ร้อนได้ใจหญิงไทยใจงามอย่างเรา น้องๆบางคนเช่นเจ้าแป้งไปหาซื้อเก้าอี้ขายเตี๋ยวจากบิ๊กซีมายืนกันเลย
บรรยากาศภายนอกก็สนุกสนานได้ที่ คนร่วมสองหมื่น ไม่ได้ล้อเล่นนะคะเยอะจริงๆ
แต่รายละเอียดอะไรก็ฟังไม่ได้ยินอ่ะจ๊ะ ดูจากจออย่างเดียว มองระยะไหนเทพก็น่าร๊ากกกก
รายละเอียดการเซอร์ไพลส์อลังการงานสร้าง และอุปนิสัยการเลือกกินเค้กไปอ่านได้ในping book เนอะ

ตอนนี้คอมกำลังจะจุติใหม่ พร้อมวิญญาณเราที่เริ่มเข้าล่องเข้ารอย
คราหน้ามาใหม่ ก็จะไปสู้เพื่อเทพอีกครั้งแน่นอน สู้ๆจ้าแคสซี่ชาวไทย

Love To be Continue.......Forever